free poker money //////

BRAK CAŁKOWITEJ PEWNOŚCI

Nie marny przy tym całkowitej: pewności, że wprowadzone poprawki są dobre. Aby się o tym przekonać,^ należy testowany program powtórnie uruchomić od początku. Istotną zmianę w procesie uruchamiania i testowania przynosi śledzenie dynamiczne, połączone z możliwością wprowadzania na bieżąco (w trakcie jednego uruchomienia programu) poprawek oraz ich testowania. Taki rodzaj testowania zawsze, odbywa się.w trybie dialogowym..Osoba testu­jąca nadzoruje wykonanie programu ,w tym sensie, ,że wskazuje punkty .zatrzymania (czyli miejsca, w których wykonanie programu ma zostać zawieszone aż do odwołania), „podgląda’! aktualne wartości interesujących go zmiennych, pomija wybrane fragmenty programu podczas wykonania lub wstawia w określone miejsce nowe instrukcje, nakazuje wznowienie wykonywania programu od określonego miejsca. Wszystkie te czynności odbywają się podczas jednego wywołania programu.

DYNAMICZNE TESTOWANIE

Dynamiczne testowanie programu wymaga współdziałania translatora, programu, nadzorującego wykonanie i wielu innych elementów oprogra­mowania. Tworzą one razem tzw. otoczenie (środowisko) języka progra­mowania, ułatwiające .programiście projektowanie, kodowanie, urucha­mianie, testowanie oraz utrzymanie, tworzonego przezeń oprogramowania.Kiedy, możemy powiedzieć o programie, że jest dobry? Po pierwsze, program. musi być poprawny  tzn. musi .wykonywać dokładnie to,, co .zostało zawarte w specyfikacji. Jeżeli specyfikacją określała relacje między danymi. wejściowymi i. wyjściowmi, to dokładnie te same,relacje muszą zachodzić dla wyników pracy programu. Jest to warunek absolutnie pod­stawowy. Program, który nie jest poprawny, jest gorszy, niż zupełny brarf programu; w tym. drugim przypadku przynajmniej nikt nas nie wpro­wadza w błąd.

OCENA PROGRAMÓW

Dla danej specyfikacji , możemy stworzyć wiele różnych programów. Uawet jeśli wszystkie, będą: poprawne, jedne z nich. ocenimy wyżej niż inne. Ocena obędzie jednak zależeć od rodzaju problemu. Najczęściej jako drugie, po poprawności, kryterium >oceny,przyjmiemy jego czytelnosc. Program czytelny jest zrozumiały, można go łatwo modyfikować a jak pamiętamy, mnóstwo prac  informatycznych wymaga modyfikowania wcześniej napisanych programów.;Na,czytelność programu w znacznym stopniu wpływa to, co nazywamy stylem : programowania. Dobry, styl to min. uzupełnianie kodu programu licznymi komentarzami (wysiłek . wło­żony w ich napisanie zwraca się wielokrotnie, np. w fazie uruchamiania programu), dobór czytelnych, . jednoznacznych nazw zmiennych (np. STAWKA-GODZINOWA zamiast STXG), stosowanie wcięć : i pustych linii dla. oddania struktury, programu i opatrywanie-programów, na po­czątku, krótkim opisem — co robi, jak go wywoływać itp..

OGÓLNA OCENA

Skłonni; jesteśmy wyżej oceniać programy bardziej ogólne, np. program wyznaczający pierwiastki wielomianu kwadratowego-także dla przypadku, gdy A<0, uznamy ;za lepszy od tego, który możliwości tej nie uwzględ­nił, nawet jeśli w specyfikacji problemu nie podano, jawnie, że interesują nas również pierwiastki urojone. Wielu programistów ceni szczególnie wysoko efektywność programu. Jest to rzecżywiście cecha bardzo pożądana, ale nie może ona być osiągana kosztem innych cech, szczególnie czytelności. Dobry informatyk pisze najczęściej ćo najmniej dwie wersje programu: pierwszą czytelną i przej­rzystą, drugą optymalizowaną i być’może mniej zrozumiałą/ Osobom mniej wprawnym odradza się przedwczesne branie pod uwagę zagadnień związanych z efektywnością.

NAJWAŻNIEJSZY WPŁYW

Składają się’na to m.in.’następujące’przy­czyny:  najważniejszy wpływ na efektywność programu ma dobry projekt: wybór właściwej struktury programu, odpowiedniej reprezentacji danych i    zgodnych z reprezentacją algorytmów; tzw. sprytne kodowanie pozwala’zaoszczędzić czasami ułamki se­kund, ale wymaga często nieproporcjonalnych nakładów pracy, pogarsza czytelność i może prowadzić do trudnych do wykrycia błędów;  nie wszystkie fragmenty programu warto optymalizować; lepiej skupić uwagę na tych miejscach,’które według testów wstępnej wersji programu są najmniej efektywne.Bywa, że wiele uwagi poświęca się na „szlifowanie” efektywności pro­gramów, zapominając,że na efektywność składa się w znacznej mierze (a może przede wszystkim) czas dostępu do danych w pamięciach ze­wnętrznych. Na ten czas dostępu wpływ ma’głównie dobry projekt.

SPECJALNE KRYTERIA

Wreszcie specjalne kryteria oceny stosuje się dla programów dialogo­wych, współpracujących z użytkownikiem nie przeszkolonymi Jest rzeczą dużej wagi, aby teksty dialogu wyświetlane przez’ program’ były zawsze zrozumiałe i jednoznaczne. Trzeba pamiętać, że użytkownik ten nie zna —i nie powinienznać— terminologii informatycznej.” Może. on też czuć się skrępowany-nadmierną sztywnością-dialogu, np.-niemożnością wyco­fania danych, – które poprzednio * wprowadził, niemożnością’ ponownego wyświetlenia poprzedniej strony.tekstów informujących.  Sztuki pisania programów dialogowych dobrze-jest się uczyć, obserwu­jąc zachowania ; takich -nie’ przeszkolonych użytkowników przy współ­pracy z jakimś: programem: dialogowym.

ORGANIZACJA TWORZENIA PROGRAMÓW

Bardzo wiele zagadnień przeznaczonych do rozwiązania informatycznego jest na tyle złożonych, że wymagają one pracy ’ zbiorowej. Wcale nie należą do rzadkości przedsięwzięcia, gdzie, liczba, osób jednocześnie-pra­cujących nad różnymi fragmentami systemu przekracza dwadzieścia. Ze­spól taki musi być odpowiednio zorganizowany i zarządzany, aby końcowy produkt dał się bez komplikacji złożyć z niezależnie powstałych części, i .. Zarządzanie bardzo .dużymi przedsięwzięciami jest w niewielkim stop­niu zależne od dziedziny. .Pod tym względem zadania i obowiązki kieru­jącego dużym, zespołem informatycznym niezbyt / różnią , się od; zadań obowiązków dyrektora przedsiębiorstwa. Nasze zainteresowanie ograni­czymy więc. do mniejszych przedsięwzięć, informatycznych, realizowanych w. zespołach do siedmiu, osób, gdzie; specyfika >dziedziny jest wyraźnie odczuwalna.